Osman Berk
@osmanberkt
İnsan olmak ve olunca öyle kalabilmek … To be or not to be…
Şu anda okuduğu kitap
Leyla'nın Mecnun'u arayışı...Aşk
Leyla Mecnunu kaybedince onu bulmak için bir yol arar. O sıralar kıtlık olduğu için çorba dağıtmaya karar verir. Büyük bir çorba kazanı kurar, halka çorba dağıtacağım diye duyuru yapar.
Herkesi meydana çağırır, insanlar kaseleri ile gelirler, birer kepçe corba verir.
O sırada Mecnun gözleri yerde oda çorba almaya gelir, Leyla bunu görür ama Mecnun gözünü yerden kaldırıp bakmaz.
Leyla elindeki kepçeyi Mecnunun kafasına vurup kanatır, o an Mecnun Leyla'yi görür.
Leyla "çorba seni bulmak için bahaneydi, bu kalabalıği getirmek seni bulmak içindi"
Mecnun kafasında kanlar bir yandan yere akarken Leyla'nın gözlerinde kalır. Leyla'nın gozleri onun dünyası olmuştur...
Halkı unutur. Halk gülerken bu komik haline o halinden memnundur...
Aşıkda mı olmayalım böyle hikayeler ile dolu..
Gelirse Bayram Olurdu...Peygamberimiz
Peygamber gelse öyle aniden... kalsam karşısında yani sen o musun? Gülümsese evet anlamında başını sallasa. Öyle sıkı bir sarılsam ki canımdan can gidercesine, öyle kalsam. Sen olmayınca hep avuttum kendimi. Artık elindeyim hüküm senin desem. Ellerini tutsam, elinin üstündeki kıvrımları, çizgileri incelesem, öpsem alnıma koysam, tutsam başımın üstünde. Ne olur biraz okşa başımı, sensiz kimsesiz, çaresiz günlerimin hatırına. Sen olmayınca bu baş çok ağrıdı.
Gitmeyeceksin değil mi öyle aniden geldiğin gibi...
Kokunu çeksem çeksem sanki depolayacak gibi...
Beyaz elbisenin eteklerini tutsam, bırakma ne olur diye yalvarsam.
Ayaklarına kapansam, orada öylece kalsam.
Sonra yine sarılsam, yine yine...
Zamanı durdururcasina, durdurmak istercesine...
Mutluluktan akan göz yaşlarımı silsen, elini yanaklarima dokunsan. Gözlerim gozlerinde...
Orada o yerde bakarken en sevgili ile bulussam. Bak işte peygamberin ile geldim desem. Sonra mahçup olarak sussam. Peygamberin yanında konuştuğum için özür dilesem.
Sadece diz çökerek sussam, başımı önüme eğerek hükmü umut ve korkuyla beklesem.
Tamam desen çok kötülüğün var ama sevgin için bağışlandın diye bir ses gelse meleklerinden...
Sonra...
Sonrası cennet, sevgili ile düğün Bayram...
Kibir, kıskançlık, ve hasedin sonu...
Velid bin Mugireyi yoldan çıkaran duygular neler? Acaba bizde var mı? Ve nasıl üstesinden gelinir?
Velid bin mugire önceden muhtemelen iyi bir insan idi. Kabe örtüsünü 2 yilda bir tek başına değiştiriyor, kabeye gelenlere iyilikler yapıyordu. Belagati iyiydi, edebiyatı iyiydi. Belki gerçek iyi gelmese ölüp gitse iyi biri olarak tanınacaktı. Ama gerçek iyi gelince sahte para ortaya çıkar. Güneş çıkınca kendini güneş sanan mumun ışığı farkedilir.
Peki ne oldu da iyi dediğimiz bu adam birden kötü oldu? Kötülükte öne geçti?
Çünkü kendi toplumda önder durumdaydı, herkesten saygı görüyordu, o da bu çağdaki çoğu gibi saygıyı mal ile makam ile almıştı. İnsanlığına yatırım yerine enaniyetine yatırım yapmıştı.
Peygamber çıkıp ben uyarıcıyım dediğinde bir şey gelse bana gelirdi dedi. Yani kendini o kadar ehil görüyordu. Olaya bakmıyordu, kendini o kadar büyütmüştü ki kendi kendine yere basmak zordu. Oysa Bir yetim ve bir oksuze geldi hitap.
Allah bu insanlara bir şey anlatmak istiyor ama anlamak için dinlemek ve kalp lazım.
Bizde dinliyor muyuz? Az. Anlıyor miyiz? Kalp ile yolumuz nasıl? Kirli...
Tarihi okumak lanetlemek, sevmek ağlamak kolay. Acaba bu kafirce eğilimler bende de var mı diye sormamiz lazım. Peki Müslümanlığımı nasıl artiririm diye sormalıyız.
Kıskançlık ve hased burada önemli bir başka faktör. Mugire iyi biriyken kıskançlık onu kötü yaptı. İnsanlığıyla övünmek yerine mal ve makam ile ovunmemeliyiz.
Tolstoy'u anlamak...Tolstoy
Tolstoy yaşayan efsane...
Tolstoy'u anlamak her babayiğitin harcı değil.
Hayatı yaşarken yazan yazar...
Anlamanın ve yaşamanın zor olan çağın yazarı.
Anlamak yok küçüğüm, Anlar gibi yapmak var...