"Zayıf olan bir insanın üzüntüsü ,bulunduğu durumun içinden çıkılmazlığı , intihardır. Ama sanatta Jülyet'in ölümü öyle midir ? Görünürde aynı şey gibidir, ama Shakespeare'in kaleminde bu ' içinden çıkılmazlık ' çok büyük bir güç haline geliyor, bir boyun eğmezlik ,bir ruh büyüklüğü oluyor. Bu bir inanç ve bir uzlaşma tanımamazlıktır ; bu aşk ve nefrettir ; bu savaşa çağrıdır ; bu sadakattir ; hayatı pahasına kişiliğin korunmasıdır. "