Emrah Akdağ
@ostor
Şu anda okuduğu kitaplar
Mao'nun doktorunun sözde anılarıSiyaset
Burada sözü edilen, Mao'nun 22 boyunca özel doktorluğunu yaptığını öne süren Li Zhisui'nin 'Başkan Mao'nun Özel Yaşamı' (1994) kitabıdır. Oysa kitabın yazarı, pek çok yazar ve tanığın da dikkat çektiği üzere hiçbir zaman iddia ettiği gibi Mao'nun özel doktorluğunu yapmamıştır. Kitap yayımlandıktan sonra Mao ile birlikte Mao için çalışmış toplam 150 kişi, Li'ye hitaben bir açık mektup kaleme almış ve iddiaları yalanlamışlardır. Mao'nun sex düşkünü olduğu yönündeki yaygın propagandanın kaynağı da esas olarak bu düzmece anılardır.
Stanford Üniversitesi'nden John GurleySiyaset
"Gerçek şudur ki Çin, geride kalan yirmi yılda, pek istikrarlı sayılamayacak olsa da, hemen hemen her alanda dikkate değer iktisadi gelişmeler kaydetmiştir. Çin'e ilişkin en temel, en ağır basan iktisadi olgu, yirmi yıldır bu ülkedeki herkese besin, giyecek ve barınacak yer sunulduğu, herkesin sağlıklı tutulduğu ve pek çok kişinin eğitim alabildiğidir. Milyonlarca insan açlık çekmedi; kaldırımlar ve sokaklar uyuyan, dilenen, aç biilaç ve cahil kalabalıklarla dolup taşmadı; milyonlarca insan hastalıktan kırılmadı. Böylesine acınacak durumda bir yer görmek isteyenlerin bugünlerde bakacakları yer Çin değil; Hindistan, Pakistan ve hemen hemen bütün diğer azgelişmiş ülkelerdir."
Chiang Kai-shek'in önderi olduğu Milliyetçi Parti'nin (GMD) başını çektiği anti-komünist kampanya sırasında, sadece Nisan 1927'den 1928'in ortalarına dek 26.000'i ÇKP üyesi olmak üzere 310.000 komünist ve ilerici katledildi, ÇKP'nin üye sayısı 60.000'den 10.000 civarına geriledi, ÇKP'nin önderlik ettiği işçi sendikalarının üye sayısı ise 2.8 milyondan birkaç on bine düştü. 1926'da ÇKP üyelerinin yüzde 70'e yakını işçiyken, 1928'e gelindiğinde bu oran yüzde 10'un altına gerilemişti. 1928 itibariyle ÇKP, neredeyse yok olmanın eşiğine gelmiş bir parti olarak görülüyordu. Bu tarihten sonra ÇKP içerisinde Mao'nun, GMD'nin görece zayıf olduğu kırsal bölgelerde devrimci yığınak yapmak için köylüleri örgütleme fikri yavaş yavaş güç kazanmaya başladı ve 1930'larda Mao, örgütü yeniden ayağa kaldıran özgün fikirleriyle ÇKP'nin tartışmasız önderi hâline geldi.
