“…Hangi telaştır bize birbirimizi uçurumlardan ittiren. Hangi adi var olma çabasıyla, daha ne kadar vazgeçeceğiz birbirimizden, bizden. Dönüp sorsak kendimize “bize ne” diyebilir miyiz diğerlerinden, içimizdeki insanı incitmeden. Sahi içimizdeki insan, nerde bıraktık, nerede unuttuk onu. Ne uğruna kesilmesine izin verdik bağımızın, hangi ağır sözü verdik bir daha sözünü etmeyeceğimize dair insanlığımızın…” Fatma Mertoğlu