Kadir Karakoç
@outsiders
Hayattaki yerini bulmaya çalışan kendi halinde birisi...
Şu anda okuduğu kitap
Yine ona göre, cançekişmeye başlayan her çağ, saraylar, hanlar, hamamlar, kiliseler ve camiler kurmaya hız verirmiş. Bir halkı, tükenmediklerine inandırmak gerekirmiş. Bir ülkenin zenginlerini o derece gösterişe, tantanaya iten tek şey, ölüm duygusuymuş. Hayat, ayağını ölüme attığı anda para dolaşıma girer, ticaret gelişir, silah üretimi artar, bankalar pıtrak gibi her köşede biter...
Bu, kahkaha ve gözyaşı, kan ve şehvet dolu sahne oyunundan sonuçta tek karlı çıkan toprak kurtları olmalı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sonun sonunu geciktirmeye, yaklaşanı ürküterek püskürtmeye... Karanlıktan korkan adamın şarkı söylemesi. Hepsi bu kadar.
Bense, bu yaz boyunca bu kentte içime bir çekidüzen vermeyi düşlemiştim. Bana o düzeni, dinginliği sağlayacak hayalin peşine düşmüştüm, oysa avuçlarım hala bomboş...
Beni dinle Zülfü kardeş, Vatan, uğrunda ölmek için sevilmez, üstünde adam gibi yaşayabilmek için sevilir. Otur.
Savaşa karşı mıyım? Ah Sıtkıcığım, savaşa karşı olmasak olur mu? Hayvan dünyası mıyız ki, karın doyurmak için türümüzün kanını içiyoruz. Öf. "Aç insan inançlarını bile yer"miş. Bu da büyük bir adamın sözüdür, ama insanı aç koyan da yine insan değil midir? Sistemler, yönetimler, devletler...