Bir özlem vardır, bir de tahassür vardır.
Tahassür, yana yakıla özlemektir.
Arapça haser “yanıp yakılmak” sözcüğünden gelen tahassür; kavuşmak istenen şeye duyulan derin özlemdir.
Bazen bir şehre, bazen bir dosta tahassür duyulur.
Ama en çok sevgilinin yokluğunda hissedilir.