Artık senden bir şey beklemiyorum, istemiyorum da
Gelmeni, aramanı,sevmeni.
Bir zamanlar bütün bu kelimeler için herşeyi yapardım ama şimdi hiçbir şey gelmiyor içimden. İstemediğimden değil, hissetmediğimden.
Neredeysen orada kal, oraya ait ol.
Ben içimde hallederim bazı şeyleri..
Ne çok yükü taşıdın.
Ne çok derdi yüklendin.
Ne çok hüzne dayandın.
Ne sorumlulukları kaldırdın diyerek
Kendi omzumdan öpüyorum.
Yalnızca kendinize yaslanmayı kendi omzunuzdan öpmeyi ve sıkı giyinmeyi unutmayın.
Kalp kırma, hak yeme, adil ol. Ama asla ölüm var diyede insanların yaptıklarına boyun eğme! Ölüm onlara hak'ta, yaşam sana bâkî mi? Kendinden ödün verme, ezilme ve taviz verme. Unutma sen verdikçe hep almak isteyecekler. günün sonunda üzülen, değersizleşen sen olursun..
Bir yanılgının, binlerce yenilgiden daha keskin olduğunu gördüğünde eve dönmek isteyeceksin ama ev; kapı duvar olacak. Ve sen, bildiğin denizlerde yeniden boğulacaksın. Aşina yüzler el olacak, ve yalnızlığı şah damarında hissedeceksin. Sonra geçecek. Her şey geçer, bilirsin..
Olmayacağını biliyordun ama oldurabilmeyi ne çok istedin. Yılgın ve yıkık bir umutla yürüdün tüm yolları. İçinde, hiç susturamadığın o müzikle bir parlayıp bir söndün karanlıklarda. Kaybetmedin ama kazanmadın da. Hayat biraz da böyledir, bilirsin.
Hatta, En iyi sen bilirsin..
