Eda Yora

demek ki insanlar birbirlerine ancak muayyen bir hadde kadar yaklaşabiliyorlar ve ondan sonra,daha fazla sokulmak için atılan her adım daha çok uzaklaştırıyor
Reklam
hayatta yalnız kalmanın esas olduğunu hâlâ kabul edemiyor musunuz?
bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu,daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım
insanlara olduklarından başka gözlerle bakmakta ısrar edişime içerliyordum
hiçbir şey,beni hakkımdaki bir kanaati düzeltmek mecburiyeti kadar korkutmazdı