“Göründüğü kadarıyla,ikimiz de güzellik ve iyilik hakkında hiçbir şey bilmiyoruz. O,hiçbir şey bilmediği hâlde bir şeyler bildiğini sanıyor,oysa ben hiçbir şey bilmemekle birlikte bunun bilincindeyim.Bu durumda,hiçbir şey bilmediğimi bildiğim için,az da olsa ondan daha bilgeyim sanırım.”
‘Sonunda,kehaneti doğrulamak üzere şöyle bir ikilemde kaldım: Herhangi bir alanda onların anladığı şekildd bilge ve onların anladığı şekilde cahil olmaktan kaçınmalı mıydım,yoksa onlar gibi [kendini bilge sanan cahil] mi olmalıydım? Hem kendime,hem de kehanete, ‘’ olduğum gibi kalmak daha iyidir” yanıtını verdim.’