öykü
@oykucbr
33 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Söz dedim, söz verdim.
Ruhumu gömdüğüm yer hâlâ belli.
Güneşi özledim, sonra seni.
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.
Hayatımın üstünde imkânsız kuşlar uçuyor.
Vişne bahçeleriyle dolu,
Neşeli bir şehre benzerdi senin sesin.