küçükken birçok kez okuduğum kitabı bulmuş olmanın inanılmaz hafifliği...sanırım kitapta ameliyat oluyordu ve bu beni çok etkilemişti, bir süre bisiklete binmekten korkmuştum ama yine de binmekten de vazgeçemiyordum. her şeye rağmen yine de tekrar tekrar okuyordum…her çocuğun okuması gereken bir kitap bence çünkü gerçek hayatta böyle olaylar olabiliyor.
benden kaynaklı olan bir nedenden dolayı yaklaşık 1 yıldır bitiremediğim bir kitaptı ve tekrardan en başında başladım yaklaşık 1 ay önce ve sonunda bitirdim. ve keşke daha önce bitirseydim diyorum. gerçekten bayıldım sonuna. kitapta biraz daha noel ruhu aradım, ismi ve kapağını pek yansıtmıyordu. ana karakter catalina’nın eski sevgilisi ile kardeşi gabriela evleniyor işte buna karşı modern olamayacağım. her ne kadar cata ciddi bir ilişki olmadığını söylese de… her neyse dr. darling’e bayıldık umarım bizim için de birileri 10 saatten fazla lego sırasında bekler.
bu kitabı daha önce görmüştüm ama çocuklar içindir diye okumamıştım. bugün şans eseri okuma saatinde, yanımda kitap olmadığı için öğrencilerimden birinden ödünç aldığım bu kitabın gerçekten bir harika olduğunu keşfettim. öncelikle, bir kitabı çocuk kitabı olarak sınıflandırmamam gerektiğini öğrendim. kitabın gerçekten gencinden yaşlısına herkesin; Cumhuriyet’e karşı olan bilgilerini tazeleyen, Kurtuluş Savaşı’na karşı bilgilendiren, İlber Ortaylı’nın bilgileriyle kuvvetlenen hafızamız için gerçekten çok değerli bir kitap. çocukların; okula olan devamlılıklarını, kitap alışkanlıklarının ne denli önemli olduğunu, sadece okuma-yazmanın yeterli olmadığını üstüne başka bilgileri de katmaları gerektiğini ve en önemlisi Cumhuriyet’in çocukları olduğunu unutmamaları gerekiyor. en çok iki yerde duygulandım. birinci, ana karakterimizin Gazi Mustafa Kemal Atatürk ile buluşması ve ikincisi de ana karakterimizin öğretmen olması. bir öğretmen olarak çok değerli bir detay olarak gördüm.
“Atatürk Türkiyesi bozkırın ortasındaki bir ışıltıdır.”
Cumhuriyet'in İlk SabahıŞermin Yaşar
kitabı baştan sona çok beğendim. bu benim ilk zweig kitabımdı ayrıca. yani kelimelerle anlatamayacağım kadar çok beğendim. bir kitapta yapılan betimlemeleri bu kadar beğeneceğim aklımın ucundan dahi geçmezdi. madam’ın bu kadar bencil, sahtekar, acımasız, sığ ve bir o kadar da aciz olmasına rağmen ölümüne oldukça üzüldüm, hatta üzülmekle kalmadım kahroldum çünkü bunu belli bir süredir planlaması ama gitmeden önce yine karakterini belli etmesi de ayrı komedyaydı. ama bu karakter bana gerçek hayatta da böyle insanları olabileceği ihtimali gerçeğini gerçekten yüzüme vurdu. hatta böyle bir ihtimalin olmasını ilk defa bu kitap ile öğrendim. aşırı sarsılmış ve hayata karşı gerçekten kandırılmış hissettim. çerez bir kitap gibi görünse de gerçekten güçlü bir mentaliteye sahip olmak gerekiyor sanırım.
“asıl önemli olan geçmiş değil, o geçmiş deneyimler sayesinde şimdi olduğumuz kişidir. alanımızı bir zamanlar olduğumuz kişi için değil, gelecekteki kendimiz için kullanmalıyız.”