Öykü Memiş
@oykulum
.delileri severim
bir de delilikleri.
goodreads.com/user/show/12910...
1 Nisan
29 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Reklam
yaşlı bir kadın böyle korkuyla sokakları adımlayan beni görse, usulca elini uzatsa ve kimseler görmeden evine alsa, yeni yaptığı reçeli yedirse, onu aramayan hayırsız çocuklarını anlatsa, akşama çorba kaynatsa, ertesi gün için birlikte taze fasulye ayıklasak, ben öyle seviyorum diye fasulyeyi zeytinyağlı yapsa. hayatım boyunca onun evinde yaşasam, kendi evime değil onun evine dönsem, onun evinin içinde dönsem, bana verdiği yatağın içinde dönsem, annemin karnında gibi dönsem. olmuyor. o kadın gelmiyor, o taze fasulye zeytinyağında ağır ağır pişmiyor. öğleden sonra dönmem gereken evime akşam dönüyorum, cırtlı bez cüzdanımda babamın cebinden yürüttüğüm banknotlar, evde etli taze fasulye...
Bütün dünyayı kazanmış ama ruhunu kaybetmiş bir insan gerçekte ne kazanmıştır? Bir başka açıdan bakıldığında, önemli olan bütün dünyayı kaybetmek, onun içinde kaybolmak ve bütün bu
aşamalardan sonra ruhunu bulmaktır.
oradaydık, hakkımızda yazılar yazılasıydık. ölümsüzleştirilesiydik.
sokak sakin. bütün şehirde yalnız biz varız. o öğleden sonra bizi çimlere sere serpe yatmış, güneşin altında mate içerken üzerimize coca-cola'nın o karamel sıvası sıvanmış halimizi gören birinin rüyasına gireceğiz vücutlarımız ve kahkahalarımızla; dayanılmaz bir görüntü olacak. tıpkı tanrı'nınki gibi.
