"O depresif hava, hiçbir şey ve hiç kimseden memnun olmayan ve tüm yaşamları boyunca yaptıklarının anlamsız olduğunu fark eden insanların, ansızın bazı şeylerin bilincine varmaları yüzünden oluşuyordu. "
Uzun dönemler boyunca gerek fiziki gerek zihinsel izolasyon içinde yaşarım. Bütünüyle ve vazgeçilmez biçimde gereksinimlerime boyun eğerek kendimle başa çıkabilirim. Mutlak üretkenlik dönemleri, yerini tamamen randımansız olduğum dönemlere bırakır. Gerek kendi tabiatımın getirdiği, gerekse evrenin eseri olan tuhaflıklarımdan ancak günlük rutinlere uyarak kurtulabilirim. Yalnız kendime karşı gelerek, hatta gerçekten kendime karşı olduğum zamanlarda var olma yeteneğine sahibim. "
Her zaman iki hayat sürdüğümü inkar edemem.; biri gerçeğe en yakın olandı, onu hakiki var oluşum diye adlandırabilirim, diğeri de sadece rol yaptığımdı. Bu ikisinin birlikteliği, zamanla beni yaşamda tutan bir var oluş yarattı. Kah biri kah öbürü bana egemen oldu, ama belirtmeliyim ki ikisi de her zaman mevcuttu. "