Gözlerim çölde su arar gibi aradı seni
Gönül çorak
Kaktüsler dikenli
Hüzünlü mekan
Dümdüz bir arazi
Bir adım atmıyor
Öyle sessiz ve ıssız ki
Karanlık, çoğu zaman ürkütücüdür. Çünkü, bir bilinmezlik sunar. Göremediğimiz şeyler, ruhumuzu huzursuz eder. Ancak, gece öyle değildir. En büyük karanlığa sahiptir ama ışıltısı ile göz kamaştırır. Yıldızların gökyüzünde duruşu, bazen kayışı gönüllerimize huzur verir. Saatlerce izlesek sıkılmayız. Belki de her birinde bir umut yüklüdür ve bu umutları dünyaya dağıtırlar.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kıymetli gönüllere küçük bir hatırlatma…
Hayat, güzel kalpli insanları yormakta bazen çok cömert davranıyor.
Ama ne olursa olsun, kalbinizin iyiliğini kaybetmeyin.
Çünkü bir gün sizi gerçekten anlayacak insanlar, yüzünüzden önce yüreğinizi görecek.
Dualarınız eksilmesin.
Merhametiniz azalmasın.
Nezaketiniz yorulmasın.
Ve unutmayın…
Bir insanın en büyük zenginliği; makamı, parası ya da güzelliği değil, ardından bıraktığı güzel histir.
Kalbiniz öyle güzel olsun ki;
Siz gittikten sonra bile, adınız anıldığında insanların içine huzur dolsun.
Rabbim gönlü güzel olan herkesi, gönlü güzel insanlarla karşılaştırsın.
Âmin. 🤍
çok önemli bir mesele öyle ki bunu çözünce dünyadaki savaş sorunu da çözülmüş olacak, o kadar yani 😂😂herkese iyi geceler
hua mulan
@huamulan
·okuduğumuz kitap sayısına göre mi yükseliyor. mesela şimdi boşum diye seri kitap okuyorum ama bir süre sonra sınav maratonu başlayacağı için uygulamayı kullanmayacağım bile o zaman ne olacak yerinde mi sayacak
Siz hiç çocuk yakınınızı kaybettiniz mi?Duygu ve Düşünce
Ben kaybettim.
Şu an bunu anlatacak kimsem yok.
Size anlatabilir miyim? (Evet diye kabul ettim.)
Harika bir gündü, başka akrabalarımla birlikte piknikteydim. Halacım da Zeynep’imle birlikte şehir dışına gitmişlerdi. Zeynep 6 yaşındaydı..
Denize girmek istedi diye halacım da kıramadı onu. Zeynep halamın torunuydu. Benim için ikisinin önemini burada size anlatacak herhangi bir kelimem yok. Kelimem yok çünkü onlar çok başkaydı..
Zeynoşum bıcır bıcır, çok bilmiş, öyle temiz kalpli ve vicdanlı, akıllı bir çocuktu ki.. Yaşıtlarına göre o kadar olgun, muhteşem bir çocuktu. Burada fotoğrafımızı paylaşmayı çok isterdim. Ama kötü insanlar var. Ona herhangi bir şey denmesi ihtimali benim canımı yakar..
Ben diğer yiğenimle piknikte oynarken bir telefon geldi. Kaza yaptıklarını ve ikisine de araba çarptığını öğrendik.. Hastaneden bilgi almaya çalıştığımızı hatırlıyorum. O arabaya nasıl bindik o arabada eve nasıl geldik piknik alanından.. Ağlaya ağlaya kaza yapma riskiyle dönmeye çalıştık. Arabada halamın vefat haberini aldık.. Oracıkta vefat etmiş halam…
Karşıdan karşıya geçmek istemişler sadece..
Alkollü, makas atan biri, 30 metre sürüklemiş onları.. Görüntüleri yok.. İyi ki yok.. Zeynoşumuz 2 gün yoğun bakımda kaldı..
Biz hep onun iyi olmasını bekledik..
Maalesef 1 gün arayla aynı camide tekrar toplandık.. Ben bundan daha büyük bir acı hatırlamıyorum. Vefat etmeden önce birlikte oyunlar oynamıştık.. Tırnaklarını süslemiştim. Ne çok mutluydu.. Fotoğraflarını en son ben çekmiştim.. Bayramlık beyaz elbisesiyle..
O elbisesini tabutunun üstüne koyduk…
Acaba büyüyebilseydi nasıl başarılı olurdu?
Ne kadar güzel genç bir kız olacaktı kim bilir..
Seni çok özledim meleğim.. Esra ablan her çocuk gördüğünde seni hatırlıyor.. Her çocukları sevdiğinde gülümsemelerinde seni arıyor..
Senin