Gülme ama patron, ben Tanrı'yı tıpkı kendim gibi düşünüyorum. Yalnız daha uzun boylu, daha kuvvetli, daha kaçık ve ölümsüz. Yumuşak pöstekiler üzerinde rahat rahat oturuyor. Onun barakası da gökyüzü. Bizimki gibi gaz tenekeleriyle değil, bulutlardan yapılmış. Sağ elinde kılıç ve terazi değil –bu aletler katillerle bakkallara özgüdür– Tanrı'nın elinde yağmur bulutu gibi suyla dolu bir sünger var. Sağında Cennet, solunda Cehennem. Zavallı ruh, vücudunu yitirmiş olduğu için çırılçıplak bir halde gelir ve tir tir titrer. Tanrı bakıp bakıp bıyık altından güler; ama umacı taklidi yapar ona: 'Gel buraya, lanetli seni!..' Ve sorguya başlar.