“Gönlümü yoran yüklerden usulca çekildiğim, kendime sürekli "Allah'a bırak, sana yazılan senin yoluna düşer" diye hatırlattığım, mükemmel olmak zorunda hissetmediğim, elimden gelen kadarıyla yetindiğim ve gerisi için kendime zulmetmedigim, yapbozuma uymayan parçaları zorla dahil etmeye çalışmadığım, telaşlarımdan sıyrılıp ferahlığın tadına vardığım, buruk gönlümdeki bahara eriştiğim, sakin ve sade bir yaşama kendi rengimi katmayı sevdiğim, daha güzel yeşermek için bazen solmanın da gerektiğinin idrakine vardığım, hiçbir şey hissetmeyeyim diye kendimi sürekli meşgul edişlerimi fark edip hislerime izin verdiğim, koşarak kendimi harab etmedigim, etrafıma değil kendime ve tekamül sürecime odaklandığım, her şeyi düzeltmeye kalkışmadığım ve her şeyın düzeltmeye deger olmadığını anladığım, eski yolların beni hıçbır zaman yenı kapılara goturmeyecegını anladığım, bana küçük gelen yerlere sığmaya çalışmadığım, kalbimin düşündüğümden çok daha güçlü olduğunu fark ettiğim, özüme râm olduğum.. basit hayatımın harikulade günleri.
Nicelerine”