Özden
@ozdency
Şu anda okuduğu kitap
Felsefede gerçek varlıkların nesneler (madde), bunların kavramlarının, düşüncelerinin ise, onların kafamızdaki yansısı (simge) olduğunu kabul eden tutuma, bilindiği gibi materyalizm denir. Buna karşılık, kavramların, düşüncelerin (ideaların) gerçek varlıklar olduğu ileri sürülen görüş idealizm denen felsefi tutumun ürünüdür. Platonun izlediği yok ikinci yoldur. Bu nedenle düşünce sistemine "idealist felsefe" denir.
Reklam
Gerçekten, Antishenes, eşitsizlikçi uygar toplumun devlet, mülkiyet, din (ve belki de kölelik) gibi eşitsizlikçi kurumlarına karşı çıkmıştı. Onun devletin, özel mülkiyetin bulunmadığı, yalın bir yaşamın sürdürüldüğü ilkel bir toplumdan yana olduğunu görüyoruz. Bu nedenle tarihin ilk anarşist düşünürlerinden biri sayılabilir.
Sokrates'in hem eşitlikçi, hem eşitsizlikçi yönlerinin bulunduğunu görmüştük. Yaşamında daha çok eşitlikçi iken, düşüncelerinde eşitsizlikçi, aristokratik eğilimlerin ağır bastığını göstermiştik. Öğrencileri arasında onun eşitlikçi yönünü benimseyip geliştirenler, daha sonraları "Kynikler" adıyla bilinecek olan bir düşünce okulunu oluşturdular.
Sokrates'in toplumu halkın, çokluğu değil, bilgili, erdemli bir azlığın yönetmesini istemesi, aristokratların görüşüne benzerse de önemli bir nokta onlarınkinden ayrılır. Bu azlığın, toplumu yönetme hakkını soyluluklarından değil bilgeliklerinden almaları gerektiğini belirtmişti. Bu, kendini bilge olarak yetiştirme olanağı daha çok soyluların elinde olsa bile, sonunda toplumun yönetimini sırdan aristokratların değil, aristokratlar arasında da kendilerini bilge olarak yetiştirebilmiş bir azlığın elinde olmalı demekti.
Sokrates'in Atina toplumundaki eksik olduğunu düşündüğü şey "erdem" idi. Erdem, iyiyi kötüden ayırabilme yeteneğiydi. Neyin iyi neyin kötü, neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilmekti. Bu durumda erdem bir "bilgi" türüydü. Bilgi olduğuna göre de öğretilebilir bir şeydi.
Reklam