Özden Ercan

Özden Ercan
@ozdenercan
mor panjurlu profil
Yaşamak isteyene bir şekilde sahip çıkıyor hayat
Sayfa 59
Reklam
İnsanla insanı bağlayan yegâne şey sevmekten başkası değildi; ne olursa olsun, bir insanı eskimeyen, durduğu yerde kıymetlenen, olanı biteni unutturan bir sevgiyle sevebilmek varabileceğin en üst mertebesiydi bu işlerin.
Sayfa 41
Çocuklar sağlam bir zemin arıyordu büyümek için. Dünyanın telkinsiz halleri karşısında yanlarında durunca kendilerini emin ellerde hissettikleri birini. Onları bırakmayacak, onlara “Merak etme, ben buradayım” diyecek biri.
Sayfa 22
Gerçek anlamda sevgi, diğer insanları da kendimiz kadar sevebilmeyi içerir, kendimizden çok ya da kendi yerimize değil.
Sayfa 170