Neticede yaşadığımız her şey, çekilen bütün o acılar, yapılan bütün hatalar, hayatı oluşturan daha büyük bir bağlamın parçalarıydı, oraya giden bir seyahatteki istasyonlardı.
Eğer bütün hayatımı yaşanmamış ihtimallerin narkoz uykusu içinde geçirmek istemiyorsam, içimde uyuklayanları gün ışığına çıkartıp çıkartmayacağıma karar vermem gerekir. Yaptığım tek bir seçimin sonucu, tamamen farklı bir hayat olabilir, keza yapmadığım bir tercihin sonucu da öyle.
Kendiyle dost olmak, benliğe iyi bakmanın, kendiyle geçinmeyi kolaylaştıran, böylece başkaları için daha geçinilir birisi olmayı mümkün kılan bir yoludur.