Özge
@ozgecyl
19 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Sakın tepenize bir sırça köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa, onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeterlidir." :)
Sabahattin Aliyi neden bu kadar sevdiğimi bir kez daha hatırlatan bir kitaptı. Kitap 13 hikaye ve 5 masaldan oluşuyor. Fakat masal diyip önyargı ile yaklaşmayın çünkü okuduğum en güzel sayfalardan birkaçıydı o sayfalar. Sabahattin Alinin okuduğum her kitabından sonra toplumsal olaylara ve insanlığa dair yaptığı yorumlara, bakış açısına ve bazen dolaylı yoldan bazense direkt verdiği mesajlara biraz daha saygı duyuyorum. İçinde eskiden de böyleymiş ya da hâlâ daha böyle diyebileceğiniz çok fazla yer var. Benim altını çizdiğim bir çok cümle oldu. Alın, okuyun ve okutturun.
"Ah, ben hayvanları çok severim. Bütün canlı mahlukları, hayatı, güzelliği, saadeti severim. Bahtiyar bir köpek bile benim içimi sevinçle dolduruyor. Ben karanlık şeylerden bahsetmek için dünyaya gelmemişim. İçim tatlı, sıcak, neşeli şeyler anlatmak isteğiyle yanıyor."
"Gözümde tüten ne şehirler, ne insanlar ne de kırlar ve ormanlardı. Açık denizleri, etrafında duvar olmayan, uçsuz bucaksız yerleri arıyordum. Ama ruhumuz böyle gökyüzlerinde uçup dururken birdenbire yere inip insan küçüklüğü ile karşılaşmak ne tuhaf oluyor."
Veronika ölmek istiyor konu bakımından gerçekten güzel bir kitaptı. Kitabın ortalarına gelene kadar çok çok beğendiğimi söyleyemem o yüzden okumam biraz uzun sürdü. Fakat ortalarından sonra kitap çok güzelleşti ve akmaya başladı. Veronika'nın villete’de kaldığı süre boyunca hayatını yeniden gözden geçirmesi, kaçırdığı fırsatları farketmesi ve bunları yaparken farkında olmadan diğer "hastalara" örnek olması güzeldi. Sonlara doğru altını çizdiğim epey yer oldu. Kitapta bir kez daha insanlar ne düşünür diyerek alışılmış şeylerin dışına çıkmamanın, farklı olmaktan sanki bu kötü bir şeymiş gibi korkmanın ne kadar saçma olduğunu gördüm. Her insan farklıdır, hayalleri farklıdır, karakteri farklıdır. Normal bir insan olarak adlandırılabilmek için herkesle aynı olmaya çalışmaksa bir insanın kendine yapabileceği en büyük kötülüklerden biridir. Bu konuda yazarın "Dünyanın bütün dağlarında, ormanlarında, bir tek yaprağı bile bir başkasının tıpkısı olarak yaratmamıştır Tanrı. Oysa siz farklı olmayı delilik sayıyorsunuz." alıntısı güzeldi. Dünyada ki bütün insanlar aynı olsa hayatın hiçbir anlamı kalmazdı. Gerçekten fırsatımız varken hayat amacımızı bulmaya çalışmanın önemini anlatan güzel bir kitaptı.
"Hayatım boyunca hep sıkı sıkı giyinmişim, soğuk alma korkusuyla."
