Özge
@ozgecyl
19 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
şimdiii bu kitap hakkında bir sürü şey yazabilirim çünkü muhteşem bir kitaptı. sözlerinizi kötüye kullanıyorsanız, her şeyi kişisel algılıyorsanız, her zaman varsayımlarda bulunuyorsanız, elinizden gelenin en iyisini yapmıyorsanız ve bütün bunları değiştirmek istiyorsanız doğru kitaptasınız. açıkçası bu kitap bana çok iyi geldi. dili sade, oldukça anlaşılır. bir sürü cümlenin altını çizdim. bulunduğunuz yazarın tabiriyle cehennem rüyasından nasıl çıkabileceğinizi, eski inançlarınızı nasıl yıkıp yerine yenilerini koyabileceğinizi böylelikle rüyanızı nasıl dönüştürebileceğinizden bahsediyor. sözü iyi kullanmanın, iyi kötü hiçbir şeyi kişisel algılamamanın, hiçbir zaman haklı olduğunuzu düşündürtüp güvende hissettirse bile varsayımlarda bulunmamanın ve çok enerjik ve mutluyken de, üzgün ve kırgınken de her zaman elinizden gelenin en iyisini yapmanın ne kadar önemli olduğunu anlatıyor. dünyaya sevgiyle bakmanın ne kadar güzel bir şey olduğunu da göreceksiniz aynı zamanda. kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
"Sakın tepenize bir sırça köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa, onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeterlidir." :)
Sabahattin Aliyi neden bu kadar sevdiğimi bir kez daha hatırlatan bir kitaptı. Kitap 13 hikaye ve 5 masaldan oluşuyor. Fakat masal diyip önyargı ile yaklaşmayın çünkü okuduğum en güzel sayfalardan birkaçıydı o sayfalar. Sabahattin Alinin okuduğum her kitabından sonra toplumsal olaylara ve insanlığa dair yaptığı yorumlara, bakış açısına ve bazen dolaylı yoldan bazense direkt verdiği mesajlara biraz daha saygı duyuyorum. İçinde eskiden de böyleymiş ya da hâlâ daha böyle diyebileceğiniz çok fazla yer var. Benim altını çizdiğim bir çok cümle oldu. Alın, okuyun ve okutturun.
Veronika ölmek istiyor konu bakımından gerçekten güzel bir kitaptı. Kitabın ortalarına gelene kadar çok çok beğendiğimi söyleyemem o yüzden okumam biraz uzun sürdü. Fakat ortalarından sonra kitap çok güzelleşti ve akmaya başladı. Veronika'nın villete’de kaldığı süre boyunca hayatını yeniden gözden geçirmesi, kaçırdığı fırsatları farketmesi ve bunları yaparken farkında olmadan diğer "hastalara" örnek olması güzeldi. Sonlara doğru altını çizdiğim epey yer oldu. Kitapta bir kez daha insanlar ne düşünür diyerek alışılmış şeylerin dışına çıkmamanın, farklı olmaktan sanki bu kötü bir şeymiş gibi korkmanın ne kadar saçma olduğunu gördüm. Her insan farklıdır, hayalleri farklıdır, karakteri farklıdır. Normal bir insan olarak adlandırılabilmek için herkesle aynı olmaya çalışmaksa bir insanın kendine yapabileceği en büyük kötülüklerden biridir. Bu konuda yazarın "Dünyanın bütün dağlarında, ormanlarında, bir tek yaprağı bile bir başkasının tıpkısı olarak yaratmamıştır Tanrı. Oysa siz farklı olmayı delilik sayıyorsunuz." alıntısı güzeldi. Dünyada ki bütün insanlar aynı olsa hayatın hiçbir anlamı kalmazdı. Gerçekten fırsatımız varken hayat amacımızı bulmaya çalışmanın önemini anlatan güzel bir kitaptı.
"Hayatım boyunca hep sıkı sıkı giyinmişim, soğuk alma korkusuyla."
Okuduğum ilk 
KAFKAOKUR dergisiydi ve çok keyif alarak okudum. İçinde ki yazılar güzeldi. Kesinlikle almaya devam edeceğim.
"Yüreğini kolla, Aureliano, ölmeden çürüyorsun."
"Umut karın doyurmaz, karın doyurmaz ama insanı ayakta tutar."
"Mutluluğun iyi edemediğini iyileştirecek ilaç yoktur."
"Mutlu anlarında yanında olmasını diledin, mutsuzluğun zaten üstesinden gelirdin. Bir omuz boş kaldı, bir el hep uzakta."
"Ve aşka farklı bakmaya başladığımızda görürüz ki, aşk tamamlar ama eksik olanı her şey sanır insan…"
"Ölmüş inançlar ve çiçeklerdi bir daha dirilmeyecek olan."
"Bulurlar mı umduklarını sanki, güzelim göklerin canına okumakla."
KAFKAOKUR dergisiydi ve çok keyif alarak okudum. İçinde ki yazılar güzeldi. Kesinlikle almaya devam edeceğim.
"Yüreğini kolla, Aureliano, ölmeden çürüyorsun."
"Umut karın doyurmaz, karın doyurmaz ama insanı ayakta tutar."
"Mutluluğun iyi edemediğini iyileştirecek ilaç yoktur."
"Mutlu anlarında yanında olmasını diledin, mutsuzluğun zaten üstesinden gelirdin. Bir omuz boş kaldı, bir el hep uzakta."
"Ve aşka farklı bakmaya başladığımızda görürüz ki, aşk tamamlar ama eksik olanı her şey sanır insan…"
"Ölmüş inançlar ve çiçeklerdi bir daha dirilmeyecek olan."
"Bulurlar mı umduklarını sanki, güzelim göklerin canına okumakla."
Sabahattin Ali’nin okuduğum kitapları arasında en ama en sevdiğim kitabı oldu bu kitap. Yaşanan her şeyi öyle güzel betimlemiş, öyle güzel yazmış ki okurken kitabı gerçekten içimde hissettim. Hatta
