‘Hayatın insanlığın çoğunluğu için içtenlikle yaşanması gereken bir mutluluk değil,baskılar ve cezalarla ve inanılması gereken yalanlarla yapılmış dar bir alanda,sürekli bir rol yapma hali olduğunu ilk bu sıralarda sezmeye başlamış olmalıyım.’
‘Her akıllı insan hayatın güzel bir şey olduğunu amacının da mutlu olmak olduğunu bilir ama sonra yalnızca aptallar mutlu olur. Nasıl izah edeceğiz bunu?’
‘Aslında kimse onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığını bilmez. Bazı insanlar kimi coşkulu anlarında hayatlarının o altının anını şimdi yaşadıklarını içtenlikle düşünebilir ya da söyleyebilirler belki ama gene de ruhlarının bir yanıyla bu andan güzelini daha da mutlu olanını ileride yaşayacaklarına inanırlar. Çünkü özellikle gençliğinde hiç kimse bundan sonra her şeyin daha kötü olacağını düşünerek hayatını sürdüremeyeceği gibi,insan eğer hayatının en mutlu anını yaşadığını hayal edebilecek kadar mutluysa geleceğin de güzel olduğunu düşünecek kadar iyimser olur.’