‘Önceki gecenin hatıraları,ertesi sabahın umutları gibi binlerce kök,sayısız ilmektir bizi bir insana bağlayan. İçinden bir türlü sıyrılamadığımız alışkanlıkların kesintisiz örgüsüdür.’
‘Ne zaman aşık olsam,birinin tüm varoluşu üzerinde böyle tek sözde özetlenen bir hakimiyeti kurabilmek ne hoş olmalı diye düşünmüşümdür. Aslında o sözü edebilecek noktaya geldiğimizde ya artık umurumuzda değildir ya da alışkanlık sevgiyi köreltmemişse de hoşlukları ıstıraba dönüştürmüştür.’