Gider mi dünya hiç, dünya durduğu yerde dönüyor.
Ona bakınca baş dönüyor gönül bulanıyor.
Akıl duman alıyor, tütün çiğniyor, damarlarına zehri buyur ediyor.
Kendinden düşüyor, kendinden kaçıyor ama hep kendine çarpıyor.
Adını başka adlarla birlikte bir ormanın yangınına katıyor.
Ne gelir ondan geriye hevesle bakıyor.
Güz geride kalınca yaşadığın kış oluyor.