özge
@ozgepolt
kendi hâlinde. dünyada ama dünyadan uzak. var ama yük değil. yok ama bilinmez değil.
ben onun münzevî kalbine uzaklardan seslenmek için, kulaklarının içine en güzel hislerimi fısıldıyorum.
Sayfa 27
gökyüzünü öpmek isterdim Ömür Hanım, gözlerimle değil dudaklarımla. yoruldum bulutları kirpiklerimde taşımaktan.
Sayfa 75
oysa ben bir akşam üstü oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. öyle bir tüketmek ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dalgınlığımdan her döndüğümde... bir ben ki, tüm ilişkilerin perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay yakınlıklarına insanların. kim kimi ne kadar anlayabilir Ömür Hanım?
Sayfa 72