Özge
@ozgesread
Ruhumuz acılı bir yerdir.
Ah, dostum! Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ile yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için.
Geriye bakmak da korkutucu. Orada hep acı var, bir hatırayla bile kalbim iki parçaya ayrılıyor.
İşte, anne, asıl cinayet budur! Milyonlarca insanı, milyonlarca insanın ruhunu alçak bir cinayetle öldürüyorlar. Anlıyor musun? Insanların ruhunu öldürüyorlar, ruhunu!
Maksim Gorki bu kitabı 1906 Amerika sürgününde yazmış.
Kocasından şiddet gören bir kadının kocasının ölmesiyle birlikte oğlunun da büyümesi, yasaklı kitaplar okuması ve eve getirdiği arkadaşlarıyla birlikte tartıştığı konularla birlikte ana kendini işçilerin yanında ve fakir halkın destekçisi bulur ve bir nevi Dönüşümünü tamamlar.
Keyifli bir okumaydi benim için. Okurken de hala bazı şeylerin aynı olduğunu fark ettiğimden biraz umutsuzluğa kapıldım.
