Günlerdir akreple yelkovanın yarışını izlemekteyim. Sonucunun ne olacağını biliyorum ama seslerinden vazgeçemiyorum.. Seni görüyorum, sonucunu biliyorum ama senden vazgeçemiyorum...
Sen ki ömrümü emanet etmek istediğim kadın
İçimden geçenlerdir beni sana yaklaştıran
Gülüşünle ısınan yüreğim sesine hasretken
Bir yabancı gibi seni izlemektir ömrümü çürüten
Bazı şeylerin hiç değişmediğini görmek güzel. Aynı dünyada yaşadığımızı hatırlatıyor bana. Dünyadaki tek değişmeyen olmak büyük yalnızlık çünkü. Ve böyle birkaç destek iyi geliyor. Yalnızlık denizinin o pürüzsüz, akıntısız yüzeyi biraz olsun bulanıyor.
Beynimdeki tek soru, gözlerimi açtığımdan beri " Neden böyle bir yaratık haline geldim? " sorusuydu. Zaten hepimiz kendimizi sorduğumuz sorulara göre belirleriz. Tercihlerimiz sorularımızdan gelir...