“Hayatın arka kapısı yoktu” demiş Hakan Günday
Yeraltı Edebiyatı okumaktan en keyif aldığım tür. Tabi ki işin ehli Bukowski. Türkiye versiyonu Hakan Günday var birde. Türleri aynı olsada tarzları farklı. Bir merak alip okumaya başladım ve genel olarak keyif aldım.
Özetleyeceksek olursak kitap içinde iki ana kahraman var: Kinyas ve Kayra, birbirlerine çok benzeyen iki karakter bunlar.
Birbirlerini hem seviyorlar, hem de nefret ediyorlar.
İçinde aforizmalar ile dolu, yüzleşmek isteyeni gerçekler ile karşılaştırıyor, çünkü yeraltı edebiyatı insanların duymak istemediklerini söyler. Yazarda yüzünüze yüzünüze vurmaktan çekinmemiş. Okuyunca kendi hayatınızdan birşeyler zihninizde canlanir ya, bu kitapta onlardan.
Eleştirmek istediğim bazı yerler vardı ama Günday bu kitabını 23 yaşında bir kahvede yazmış ve ilk romanı olduğu için doğal karşilayarak gerek duymadım. İrdelencek çok konu var aslında , ama herkes içinden kendi anlamını çıkarsin.