Bazen varsayımlarımız ile hareket edip kişiler hakkında karar verip yanılgılara düşebiliyoruz. Oysa ki bu dönemler de beklemek en güzelidir. Karar vermemek en iyisidir. Hayat illa içinde top koşturmaya gerek olmayan bazen de oturup kenardan izlenilmesi gereken bir olgudur. Bizi biz yapan erdem, bazen hayatı kenardan izleyebilmektir. Tam manasıyla her zaman içinde, merkezinde veya bir ucunda olmaya çalışarak çok şey kaybedebiliriz. Geriye dönüp baktığımızda kendi değerimizi de başkalarının değerini de belirleyen budur.
O yüzden varsayımlarda bulunma hiçbir zaman, ne zaman çaresiz kalır da aklın birileri hakkında varsayımlarda bulunmaya yönelirse o zaman beklemeyi seç. Varsayım bize bir şey kazandırmaz ama kaybettirebilir..