özlem
@ozleemm12
Ellerinin sıcaklığını içimde bir yerlerde hissediyorum; sanki yanımda annem, sakınımsız güvenebileceğim bir dost var.
Gözlerim doluyor, günlerdir biriktirdiğim, acılar, öfkeler, kaygılar, kuşkular, korkular sonunda taşıyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yokluğu renksiz, tatsız, bir boşluk gibi damarlarımdan akarak, yaşamımda önemli önemsiz ne varsa hepsini anlamsızlaştırıyor.
İçimden, çok derinlerden gelen o bilindik sancıyla irkiliyorum. Defalarca mücadele ettiğim, yendiğimi sandığım, ama olaylar durulup da kendi başıma kaldığımda, yüzeye çıkan o sinsi acı ele geçiriyor benliğimi. Aynı burgu, aynı çaresizlik, aynı dizginlenemez özlemle kıvranıyorum.
Demek ki insanlığa güven duymanın tam olarak yıkılışı böyle oluyormuş diyordum, umut kapılarının, pencerelerinin sıkı sıkıya kapatıldığı bir kararlılık hali, artık hiç kimsenin aralayamayacağı bir demir kapı...
Ah minel aşk sözü başka dile çevrilebilir miydi? Bu tutkusuz, birbirine benzemiş, kişilikleri silinmiş, çıkarların yönettiği kent insanları dünyasında.