Senin olduğun odalarda
Nefesimi tutuyorum
Ciğerlerime senin havan dolmasın diye.
Eski bir şarkı başlasa,
Kulaklarımı değil, kalbimi tıkıyorum;
Sesin aradan sızmasın diye.
Öyle bir korku ki bu;
Yüzümü yıkarken bile yabancıyım ellerime.
Sanki dokunsam,
Seni hatırlayacak parmak uçlarım.
Sırf seninle aynı yöne bakmamak için
Güneşi bile sırtımda taşıyorum artık.
Mutfaktaki masanın yerini değiştirdim,
Bardakların yerini,
Gülüşümün yerini...
Sana değen ne varsa,
Hepsini bir uçurumdan aşağı ittim.
Şimdi bomboş bir evin ortasında,
Hiç tanımadığım bir adam olarak oturuyorum.
Korkum dindi mi? Hayır.
Çünkü şimdi de
Senin olmadığın bu koca boşlukta,
Seni bulamamaktan kahroluyorum.
Garp yeli