"Cennet meyvesi nasıl bir şey baba?"diye sormuştum.
Gülümsemişti babam:
"Tarifi mümkün olmayan bir güzellik kızım. Ne rengi bellidir, ne tadı , ne kokusu, ne de biçimi. Onu değerli kılan da tarif edilemez oluşudur zaten .
Şımarık bir şekilde itiraz etmiştim :
"Ama beni görebiliyorsun işte."
Babam sevgiyle başımı avuçlarının içine almış, sanki hoş bir meyveyi koklar gibi saçlarımı koklamıştı.
" Üstelik koklayabiliyorum da . Ama sen bu güzel kokudan, bu güzel görüntüden, bu güzel sesten daha fazlasısın kızım."