Bir insana ve kelimelere inanmak, ama ekmeğe ve suya inanır gibi derin bir duyguyla inanmak, aklımın ucundan bile geçmiyordu artık.
Sayfa 56
Reklam
Beklemek, beklemek,beklemek ve sonra hiçbir şey olmamış gibi kaldığın yerden devam etmek zorunda kalmak...
Sayfa 34
Sanki hayata bir kere dokunmuş, dokunduğu o kısacık anda, üzerinde derin, acıtan bir iz kalmış,sonra zaman geçmiş ama acısı geçmemiş, zamanın iyileştirici marifetinden de umudunu kesmiş, aklına gelen her şeyi denemiş ama bir türlü geçmemiş, bir türlü geçmemiş, bir türlü...
Sayfa 12
Hayatın o yorucu hengâmesine,taşıması meşakkat isteyen gamlı yüküne uzaktan bakıp da hiç değmeden yaşamayı hayal ediyordu Jülide.
Sayfa 12
”Ağlayacağın yere iyi dikkat et, çünkü ben oradayım ve hazinen de oradadır.”
Reklam