Özlem
@ozlem_e
256 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Peki ama herkes kendi ihtiyaçlarının ifasına azami değer veriyorsa, iki insan nasıl yakınlaşabilir?
Eylem isimli okura yanıt verildi
Özlem
Son cümlene katılıyorum. Yalnızlığı eksiklik olarak tanımlamak veya ilişkiyi tamamlanma olarak tanımlayamayız bence. Burada önemli olan,bahsettiğimiz bu tamamlanma fikrinde kişinin kendisiyle ilişkisi, bakış açısı ön planda diye düşünüyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Peki ama herkes kendi ihtiyaçlarının ifasına azami değer veriyorsa, iki insan nasıl yakınlaşabilir?
Eylem isimli okura yanıt verildi
Özlem
Peki yalnızlık bir eksiklik midir? İlişki mi insanı tamamlayandır aksi halde insan eksik mi kalır?
Emeksiz yemek olmaz
Selda Yaşar'ın kaleme aldığı "Susuz Çağın Çocukları" adlı kitabı okurken "Tek bir düğmeye basarak gerçekleşen isteklerin değerini insan nasıl bilebilir ki?" alıntısı çok hoşuma gitti.
Derin düşüncelere büründüm.. Düşüncelerimizi kendimce karalamak istedim..
Emek vermeden, ter dökmeden, beklemeden elde edilen her şey; insanoğlunun elinde çoğu zaman anlamını yitirir. Çünkü değer dediğimiz şey, sadece sonuca değil, o sonuca giden yola siner.
Eskiler ne güzel söylemiş: “Emeksiz yemek olmaz.” Bir tarlanın ürününü toprakla kavga etmeden, sabahın ayazında uyanmadan, güneşin altında terlemeden almak mümkün değildir. Aynı şekilde, zahmetsizce elde edilen nimetler de ruhumuzda kök salmaz. Bir tuşa basarak ulaştığımız her şey, parmak ucumuzdan kalbimize inemez.
Bugün çağ değişti; hız hayatımızın merkezine yerleşti. Beklemek neredeyse ayıp sayılıyor. Oysa “Sabır acıdır, meyvesi tatlıdır.” Sabırla beklenen şey, sadece daha kıymetli olmaz; insana kendini de öğretir. Beklerken öğreniriz, uğraşırken olgunlaşırız, zorlanırken güçleniriz.
Kolay yoldan gelen kazanç, kolay yoldan gider. Atalarımızın dediği gibi: “Kolay gelen, kolay gider.” Çünkü emek verilmemiştir; kaybedildiğinde can yakmaz, geri kazanmak için irade doğurmaz. Oysa alın teriyle kazanılan bir lokmanın, bir başarının, bir dostluğun kaybı insanın içini sızlatır. O sızı, değerin ta kendisidir.
Bir başka söz der ki: “Altın ateşte, insan mihnette belli olur.” Zorluklar, insanın karakterini ve elde ettiklerinin kıymetini ortaya çıkarır. Tek düğmeyle açılan kapılar, insanı büyütmez; ama zorlanan kilitler, anahtarın da sahibinin de değerini artırır.
Belki de bu yüzden hayat, her şeyi hemen vermez. Çünkü insan, her şeye hazır değildir. Hazır olmadan verilen nimet, yük olur; emekle kazanılan ise emanet gibi taşınır. “Nimetin
Özlem
Siz zaten yeterince açık ve net bir biçimde ifade etmişsiniz ben de bana hissettirdiği iki alıntıyı paylaşmak istedim.
Tabi, benim gülümü de sıradan bir yolcu görse, tıpkı sizin gibi bir gül sanır. Oysa, bir başına, hepinizden daha değerlidir, çünkü benim suladığım çiçektir o. Çünkü onu fanusla örttüm ben.
Çünkü üzerindeki tırtılları öldürdüm. Yakınmalarını, övünmelerini, hatta bazen de suskunluklarını dinledim. Çünkü o benim gülümdür.. “Ona ayırdığın zamandır,senin gülünü değerli yapan.”
-Küçük Prens
"Bazen bir şeyin değeri ona ulaşarak ne kazanıldığıyla değil, ona ulaşmaya çalışırken nelerden ödün verildiğiyle belirlenir."
-Nietzsche