Özlem
@ozlem_evcim
Birden içimde sevinçli bir gezegen keşfetmiştim. Muhtemelen hayat vardı.
youtu.be/eDuZWJ5Uz2I
Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı
Gazi üniversitesi
18 Mayıs
275 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Yürüyorum…
Vedalaşmadan gitmenin yelkenini içimin şu köşesine minber tayin ederek kaçıyorum buradan. İki yakamı bir araya getiren düğmemi arar iken bacaklarıma inen dermanı selamlamıyorum. Bir durup bakmanın yetim kalmış başını okşayacak bu elleri, yok yere kökünden kesmiş olduğumu bildiğim halde bu yokluğa ampute süsü veriyorum çağa sitem eden şiirlerle. Vicdanın alicenap olmayan sorularının önüne estek köstek cevapları dökmeden sentimental bir tören için hazırlık yaparken de gafil avlıyorum kendimi. Artık hazırım, çağdaş bir zırhın iğne ucundan geçmeyen bir serinliğine de gebeyim.
Yol boyunca olanlar, olmayanlar ve beklentilerimin arasındaki averajı hesaplamak için bir saate ihtiyaç duyacağımı bildiğimden kendi kolumu ısırmam gerekecek tabii. . Tek dişim var ama olsun yeter ki ısırmaya gönlüm olsun, olmayan diğerlerinin hakkını teslim etmek için de zaman.
Zamanı ısırmanın müşfik düşüncesinde çocuklaşıyorum biraz, az daha oturun nezaketini göstermiyorum kendime. Evvelinde gitmeye kımlandığımı hatırlayıp gönül koyup ‘zaten’lemiyorum anı ve ‘kozmogoninin yolunu tersten izleyen hiddet’i1 çağırmıyorum yanıma.
Yürümeye devam ediyorum…
Dikkatim ayakuçlarımda, muhtemel çıkaracağı sesleri hesaplayarak yolun bildiğim kısmına kadar kaldırmıyorum başımı. Kurumuş yaprakların üzerine özellikle basıyorum hesaplarım yanıltmasın beni. Nihayetinde yaprak tuşlu bu ayak piyanosuna bir ara veriyorum başımı kaldırıp bakınca beni hep böyle zamanlarda sokağında gören Gökhan Özcan ile göz göze geliyorum. Birkaç cümle atıyor heybeme haletiruhiyeme benziyormuş öyle diyor.
’ Kalplerin kilitlerini açan soylu anahtarı arıyorum. Ve tabii, kendimi arıyorum. Bana en çok benzeyen yüzümü arıyorum. Hiç tükenmeyecek servetimi, kayıp definemi arıyorum. Hayatımın sırrını arıyorum. Ben’i bir ülke
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Söyleyeceklerim var!
'Anlatacaklarım var. Bilmediğim bir dilde söyleyeceklerim var. Hiç kullanmadığım kelimelerle kurulmuş cümlelerim var. Tarifini bilmediğim heyecanlar kuşatıyor usulca her yanımı.' dedi Gökhan Bey..
Kitap 197 sayfa. Her sayfada yaklaşık 10 cümle varsa ve her cümle bambaşka bir hikayeyse kitap 1970 , en az 1970 adet hikayeye ev sahipliği yapıyor.
Her cümlesi ayrı tefekkür..
Her cümlesi ayrı temaşa..
Gelip gidip hali hatırı sorulacak manâlar taşıyor
Bazen akmıyor, bazen durulmuyor
Sanki yazar fotoğraf makinesini eline almış da hayata ve insana dair çekmedik fotoğraf bırakmamış.
Sonra o fotoğrafları almış bir albüme koymuş.
Fotoğraflar sabaha kelimelere dönüşmüş adı da Gözağrısı olmuş.
Asude günlerinizde zihninize sakince yürümeyi öğretmek istiyorsanız burası çok doğru bir tercih, burası ılık esiyor, burası bazen yüzleşmek istemediğimiz gerçeklerle çarpıyor bizi, burası bazen okşuyor oluyor saçlarımızı, burası bazen yangın, burası bazen su, okuyun burayı...
İNCELEMEDE İNECEK VAR! KUŞ VAR! KEDİ VAR!
Kitap incelemelerinde kitabın içeriğini uzun uzun tez yazar gibi yazanları ve kitabı önemli ölçüde anlatacak şekilde yapılan incelemeleri ben pek okumuyorum.
Kitabı almayı düşünmüyorsam okuyorum. Çünkü ona dair heyecanımı kaybetmek istemiyorum. Belki okuduktan sonra bakılabilir diğer okuyucular nasıl yorumlamış diye fakat göz attığım ne kadar inceleme varsa hiçbirinde kitabın kişinin dünyasındaki bıraktığı izden bahsedilmemiş, bunun yerine yine kitabı okuturcasına oluyor incelemeler. Bu bir tercih meselesidir, doğruluk ya da yanlışlık deklarasyonu asla değildir ve olamaz zaten. Her insan ayrı bir dünya ve hepimiz bambaşkayız. Ben okurun kendi cümlelerini kurmasını, kendi hayatından ipuçları bırakmasını isterdim her kitapta olmasa bile arada bir yapılabilir diye düşünüyorum. Sadece elimizdeki kitabı değil bu vesileyle iç dünyamızı da incelemiş oluruz. Tabii ilkokul mantığıyla nitelikli okuma değil de nicelik sizin için çok önemliyse bunlar zaman alan işler, nicelik tayfadansanız gözünüze angarya olarak görünecektir. O zaman soruyorum: oturup üzerinde tartışamadığım , düşünemediğim hızlıca okuyup geçtiğim satırlarla neden vakit kaybedeyim?
Şimdi gelelim kitaba deyip bütün kitabı yazıyormuşum. Hayır tabii ki öyle bir kötülük yapmayacağım. İnceleme hakkındaki görüşlerimi uzun uzun yazdığım için kitap hakkındaki görüşlerimi kısa tutacağım. Hepimizin okuma alışkanlıkları var. Benim okuma alışkanlığımı oluşturan o sehpanın üç ayağı var: 1 çocuk kitabı, 2 tasavvuf kitabı, yani ruhumu, beni yokluktan varlığa çıkaranı tanımak, bilmek, anlamak için yazılmış kitaplar, 3 bilim kitapları. Bu üçü benim yemeğim, evim, sofram, hayatın olanca lezzetini ciddi anlamda aldığım muhteşem bir alan oluşturuyorlar. Bunların dışında kitaplar da okuyorum ama bunlar olmazsa olmazım.
Çocuk