Gelememeyi sen anlat, Gidememeyi ben anlatayım. Gözüm değil gönlüm kaldı, Beklemek değil özlemek yordu. Hani derler ya; Aşk arafta bir yoldu, Giden gitti dönen yoktu. Ve ekler Nazım Hikmet mektubun sonuna Herkese selam sana hasret.
Hayat bazen yorar insanı şarkılar yorar ... beklemek yorar... özlemek yorar... affetmek yorar..hoş görmek yorar ... boş vermek bile yorar .... ve insan susar her şeye herkese rağmen elinden gelen tek şeyi yapar bağıra bağıra susar Can Yücel....
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
} Ölüm bir insanı hayattan alıyor, Ama özlemini, seveninin kalbinden alamıyor. Bazı insanlar ölmez. Sadece gözden kaybolur. Bir dua arasında bir ezan vaktinde, gecenin en sessiz yerinde yeniden düşer insanın kalbine. Özlemek ne tuhaf şey? Bir daha sesini duyamayacağını bilip, yine de her kalabalıkta onu aramak. Bir fotoğrafa uzun uzun bakıp “Keşke bir kez daha” diyebilmek. İnsan en çok da yarım kalan cümlelere ağlıyor. Söylenemeyen “kendine iyi bak”lara. Sarılmadan geçen son günlere. Bir daha dönemeyecek olanlara. Ama sevgi garip bir mucize. Toprağa giren bedeni alıyor hayat, fakat kalpteki yerini alamıyor hiçbir ölüm. Rabbim ahirete göçen sevdiklerimize rahmet, onların hasretiyle yaşayan kalplere sabır versin. 🙏🏻🥀
Karnıyarık özlemek
Özlemek için Nazım var, Mavi için Edip... Rakı için Can Yücel , Sevmek için Cemal Süreya , Sevda için Ahmet Arif... Bazen özledim diyemezsin, Nazım okuyorum dersin.
Ümit Yaşar Oğuzcan - Beşinci Mektup
Ayrılık diye bir şey yok. Bu bizim yalanımız. Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var. Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun? Güneş çoktan doğdu. Uyanmış olmalısın. Saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi? Öyleyse ayrılmadık. Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz. Zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum. Önce beklemekten. Ömür boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan. İkisi de kötü, ikisi de hazin tarafı yaşantımızın. Bir çocuğun önce doğmasını bekliyorlar, Sonra yürümesini, konuşmasını, büyümesini... Zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasını, Kanunlara saygı göstermesini, İnsanları sevmesini, aldanmasını, aldatmasını bekliyorlar. Ve sonra ölümü bekleniyor insanoğlunun. Ya o? Ya o? İnsanlardan dostluk bekliyor, sevgilisinden sadakat, Çocuklarından saygı ve bir parça huzur bekliyor, Saadet bekliyor yaşamaktan. Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artık. Aradıklarının çoğunu bulamamış,
Şiir