Bir sandalyenin boş kalan tarafıydım bazen,
oturulmadan eskimiş bir yalnızlık gibi.
Kapılar yüzüme kapanmadı belki,
ama kimse ardına kadar da açmadı kalbini.
Kırıldığım yerlerden çiçek bekledim yıllarca,
oysa bazı insanlar,
toprağa değil gölgeye benzer;
ne büyütürler ne de yaşatırlar.
Ben yine de kimseye küsmeyi öğrenemedim.
Çünkü insan, en çok sevdiği yerden yaralanınca
bir bıçak değil, bir dua taşıyor içinde.
Gece olunca yıldızlarla konuştum bazen.
Onlar da uzak kalmanın ne demek olduğunu biliyordu.
Ay, eski bir mektup gibi asılı duruyordu gökte;
okuyanı olmayan bir özlemle.
Kimse dönüp de
"Canın çok yanmış mı?" diye sormadı.
Ben cevapları olmayan soruların bekçisiydim sanki.
Bir ömür, kırık fincanlardan su içerek geçti.
Sonra anladım;
bazı insanlar özür dilemez,
bazı yaralar kapanmaz,
bazı vedalar dönüp gelmez.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çalıkuşu bize aşkın sadece kavuşmaktan ibaret olmadığını; özlemle, sabırla büyüdüğünü gösterdi.
Özlemle...Müzik
Bana bıraktığın en güzel anı🖤
Ruhun şad olsun güzel adam🌹
youtu.be/mtcFzlgOOew?is=...
“Hayatım boyunca Türkiye’deki sistemle mücadele ettim. Sonunda fark ettim ki sistemle kanser aynı şey. “ Saygı, Sevgi ve Özlemle... #KazımKoyuncu
Ben, burada, iki kelimeni yan yana getirip cümle oluşturmana, sesine özlemle doluyken sen kelimelerine, sesine hasret duymayan rastgele insanlarla muhabbettesin. Üstelik bunu sen istiyorsun.