Özlem
@ozlemon26
Şu anda okuduğu kitap
“Ama o zamanlar gelenekler böyleydi”Psikoloji
Terapi gruplarından birinde bir gün yaşlı bir adam, annesinin küçükken pantolonunu kurutmak ve altını ıslatma alışkanlığından vazgeçirmek için samanları tutuşturduğu ve onu alevlerin üzerinde sallandırdığını memnuniyetle anlatmış, ardından da “annem dünyadaki en iyi insandı, ama o zamanlar gelenekler böyleydi,” demişti. İnsanın, çocukluğunda çektiği acıların farkında olmaması, ileride başka çocukların çektikleri karşısında duyarsız kalmasına neden olmaktadır. Benim başıma gelenler, benim çektiklerim iyiliğim içinse, bu davranışı hayatın doğal bir parçası olarak kabul etmeli ve arkasında yatan nedenleri sorgulamamalıyım.
Reklam
İnsana zarar veren, onu hasta yapan geçirdiği üzücü olaylar değil, bu olaylar sırasında çektiği acıdan bahsedememesi, onu dile getirememesi, öfke, hiddet, üzüntü, çaresizlik gibi duyguları göstermesinin ve yaşanmasının yasak olması karşısında duyduğu ümitsizliktir.
Sınıfta tek bir öğrencinin eline vurulan cetvelin o sınıfta öğrenci konumunda olan bütün öğrencileri etkilediği ve mağdur ettiği gibi, bir evde çocuklardan biri ile ilişki ve ilişki üzerinden diyaloglar, o evdeki diğer çocukları da etkileyen bir ağ içinden yaşanır.
Değerli hissetmekPsikoloji
Biz çocuğumuza değerli olduğunu hissettirdiğimiz takdirde, çocuk üniversite sınavını kazanamasa, iyi bir iş bulamasa, çok para kazanamasa da bunlardan “benliğinin yaralandığını” hissedecek kadar mutsuz olmayacak; ama öz-değer hissi geliştiremediğimiz bir çocuk ne kadar güzel, çekici, başarılı olursa olsun kendisini çirkin, kötü ve başarısız hissecektir.
Çocuğa bizim ona bağırabileceğimizi ama onun bize bağıramayacağını, bizim onu eleştirebileceğimizi ama onun bizi eleştiremeyeceğini, bizim ona öfkelenebileceğimizi ama onun bize öfkelenemeyeceğini öğretmişsek, çocuk acının, öfkenin, suçlamanın pasif alıcısı olduğunu öğrenecek ve bir başkası karşısında da böyle davranmaya, zihinsel, fiziksel ve cinsel; her anlamda suistimal edilmeye açık hale gelecektir.
Reklam