Bir mafya babası oğluna mektup yazar ve der ki: “Oğlum, iyi bir boks seyircisi olacağına, kötü bir boksör ol, sahaya in ve dayak ye.” Hayatı seyretmek yerine sahaya in ve savaş.
Henry Ford “İnsan öğrenmeyi bıraktığı gün yaşlanır.” Diyor. Biz bu ülkede, 18 yaşında yaşlanmaya başlıyoruz, 30’larda ölüyoruz, 70 yaşında gömülüyoruz.
Kendisini kötünün ötesinde berbat hissediyordu, ona göre hayatın bir anlamı yoktu, şimdilerdeyse yaşamanın da anlamı kalmamıştı. İlk seansımda birçok hastama verdiğim ev ödevini verdim. Sıkıntısının ötesinde elindeki nimetleri, güzellikleri, bedenindeki harikulade sistemi hissederek her sabah ‘on şükür’ cümlesiyle güne başlayıp ‘on şükür’ cümlesiyle uykuya geçecekti. L.K. İlk defa k haftanın her gecesini kuru geçirdi. Bu iyileşme ile ilgili birçok yorum yapılabilir. Ama bence en büyük etken, kalbinin en derinliklerinden gelen şükür enerjisinin tüm bedene dağılmasıydı.
Duyguları bastırmak, yok saymak bedeni ‘patlamaya hazır bomba’ haline getirir. Zira bastırılan duygunun enerjisi kaybolmaz daha da kök salar. Benzer olaylarla pekiştiğinde, oluşan enerji blokajları bedende rahatsız edici ya da sıkıntı verici hisler olarak hissedilir.
Eğer bebeğin bu ağlamaları ağzına bir şey tıkamakla karşılanıyorsa bilinçaltı yazılımı “ağzıma bir şey tıkamak güvenli alandır” şeklinde olur. Ve bu insanlar yaşamları boyunca stresli anlarında refleks olarak kendilerini mutfakta bir şey atıştırırken bulurlar.