“Hayat böyle değil kızım, benim küçük saman çöpüm, hayat böyle değil, bak elâlem nasıl seviyor, öyle seviyor ki yanıp kül oluyor.
Saçmalama baba kül samandan iyi mi?
İyi, çünkü külün bir geçmişi var, bir zamanlar ateşmiş hiç olmazsa.”
“Çocukken sevdiği ya da onu seven kimse yoksa sevgiyi nasıl öğrenir ki insan?
Öte yandan sevmek, nefes almak gibi değil mi? İçgüdüsel? Doğuştan bildiğimiz bir şey değil mi? Yoksa sevmek, Fransızca konuşmak gibi mi? Kimse size öğretmezse asla akıcı olamazsınız, pratik yapmazsanız unutursunuz…”