Herkes uyurken yine ben gecenin ortasındaydım. Bir bilsem neydi içimi kemiren bu acı... Gidenler mi yoksa acıyı sevmem miydi? Söyle, neredesin eski güzel günlerim? Başımı okşayan annem nerede şimdi, hangi börtü böceğin olmuş rızkı? Keşke herkes gitseydi, annem kalsaydı. Beni anlamayanlar içinde deli olarak anılmaya başlanmıştım. Oysa ben deli değildim, bundan emindim; zira deli olsaydım bu acıyı hissedemezdim. Söyle annem, bir sen miydin beni gerçekten seven? Özlüyorum seni. Bu gidişin bana delirmiş demeleri için neden. Sanmıyorum artık eskisi gibi olurum veya birinin sevgisine gerçekten inanırım. Sadece günleri tüketiyorum, bir gün gerçekten gitmek için. Hepsi bu... Şimdilik hoşça kal güzel annem.