özüm

Derin bir soluk almak istedi, ama soluğu yarıda kaldı... bedeni birden gevşedi ve öldü.
Sayfa 83·Kitabı okudu
Reklam
İvan İlyiç'in son günlerini ona zehreden şey, hem çevresindekileri, hem de kendisine bütünüyle sarmış olan bu yalandı.
Sayfa 58·Kitabı okudu
olup biteni bir türlü anlayamıyor, sahte, yanlış hastalıklı bir düşünceymiş gibi ölüm düşüncesini zihninden uzaklaştırmak, yerine doğru, sağlıklı düşünceler geçirmek istiyordu. Ne var ki bu düşünce, artık düşünce gibi de değil, bir gerçeklik gibi gelip yeniden karşısına dikiliyordu.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Yeni ve korkunç bir şeyler oluyordu vücuduna, hem de İvan İlyiç'in hayatında hiç görmediği ölçüde önemli şeyler.
Sayfa 39·Kitabı okudu
"Zeki olup da aptal görünmek kadar iyi bir şey yoktur."
Sayfa 111·Kitabı okudu
Reklam