burası sanki Cemal Süreya ile karşılıklı çay içiyormuş gibi, Nazım Hikmet ile memleket meselelerine değiniyormuş gibi, Cahit Sıtkı'ya ölümün baki ama mutluluğun hayatın sihri olduğunu söylüyormuş gibi
"Sabahları uyanıp da neşe içinde güzelim güneşe bakınca," Onu göreceğim!" diye haykırıyorum, "Onu göreceğim!" O gün için başka bir arzum yoktur artık. Her şey, her şey bu umutla birleşiyor. "
...
" Ayrıca yüreğimi değil, aklımı ve yeteneklerimi beğeniyor, oysa her şeyin kaynağı yürektir; tüm gücün, tüm mutluluğun, tüm kederin. Ah, benim bildiklerimi herkes bilebilir ama yüreğimdir yalnızca bana ait olan. "