Padden La Pluie
@padden
21 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Eğer sonsuza dek yaşamayacaksam, neden hayata tutunmak için uğraşayım ki? Amacım yaşamak değil, iyi yaşamak.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İkilem içinde gibisinizdir. Kendi çocuklarımızın sadece bilim okumasını istersiniz; gene de geleneksel inançları bozulmamış, bilimsiz insanlara gıpta ediyor gibisinizdir.
Bizim kaderimiz ayrılmak, bölünmek ve kafa karışıklığıdır. Diğer uygarlıkların tek bir geleneği var, böyle tuhaf bir üçlüleri yok. Bizim ahlaki ve entelektüel yaşamda yaşadığımız altüst oluş ve karmaşaya onlar o kadar maruz kalmıyorlar.
Yalnızca iman sizi kurtaracaktır.
Mahzun mahzun arkasından baktım, gördüğüm manzara uzun süre aklımdan çıkmadı. Gerçekten bambaşka biri miydim bütün bu insanlardan, Marion'dan, Lotte'den, Muoth'tan? Gerçekte sevgi denen şey bu muydu? Hepsini görüyor, bütün bu ateşli insanları görüyordum; sanki bir fırtınanın önüne katılmış yalpalayıp duruyor, bir belirsizlikten içeri savruluyorlardı. Erkekleri görüyordum; bugün arzuyla, yarın bıkkınlıkla kahroluyor, yana yakıla seviyor, sevgilere hoyratça son veriyor, hiçbir sevgiye güven beslemiyor, hiçbir sevgide mutlu olamıyorlardı. Kadınları görüyordum, sevgiden yanıp tutuşan; aşağılanmaları ve dayakları sineye çekiyor, sonunda kapı dışarı ediliyor, ama bağlandıkları erkekten yine de kopamıyor, kıskanç ve horlanmış sevgiyle onurları çiğnenmiş, köpeksi bir sadakat sergiliyorlardı. O gün uzun süredir ilk kez oturup ağladım. İçerleyerek, kızarak gözyaşları akıttım bu insanlar için; dostum Muoth için, yaşam ve sevgi gözyaşları. Ayrıca kendim için de daha bir sessiz, daha bir el altından gözyaşları akıttım, bir başka gezegende yaşar gibi bütün bu insanların arasında yaşayan, hayat denen şeye akıl erdiremeyen, sevgiye susamışlıktan ölen, ama sevgiden de korkmadan duramayan benim kendim için...
