Betül
@pagalBethy
Her gün oku.Her şeyi oku.Ağaç olmak nasıldır,Van Gogh olmak nasıldır, İkinci Dünya Savaşı’na katılmış olmak nasıldır?Öğren.Bir gün hepsi,bir yapboz gibi,birleşip sana inanılmaz gerçekleri gösterecek.-Nil Karaibrahimgil-
427 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Anne olmak toplum normlarına uymak adına hazırlanan yapılacaklar listesinde bir madde değil.Anne olmak; hakkında okumak,araştırmak,kendini yaralarını iyileştirmek, hazır olmak ve istemekle başlar.Bu kitap daha çok o bilince hitap ediyor.
Çocuk gelişimi okuduğum ve daha önemlisi bu konu ile ilgili okumayı araştırmayı sevdiğim için Prema'nın düşüncelerine önemli olduğunu düşünüyorum.
Biyolog olan Prema hamilelik sürecinden başlayıp ufak görünen, ama sağlıklı gelişime ve güvenli bağlanmaya ciddi katkısı olan birçok konudan bahsediyor.
Ne yemeli, nelerden uzak durmalı, uyku süreci, emzirme/emzirememe , tuvalet alışkanlığı(ki bu konu hakkında günümüz toplumunda oldukça radikal bir fikri var ve kesinlikle çok daha doğamıza uygun bir fikir) gibi konular hakkında bilimsel verileri olabildiğince sade bir şekilde anlatıyor.
Kitabı çok severek okudum ve Prema'yı takip ediyorum.
-ekodedektif.com sitesi var bir de.Kullanılabilen ve kullanılması sorun oluşturabilecek maddeleri tek tek eklemiş.Orası ayrı bir maden-
Reklam
Başlangıç kitabı olarak dâhi okunur mu emin değilim.Bir sürü soru var hâlâ öğrenme güçlüğü ile alâkalı zihnimde.Bir cevap alamadım hiçbirine.
Kitapta yazan üç beş bilgiye ÖÖG ile ilgili herhangi bir sitede ulaşabilirsiniz.
Güçlüklerin teker teker incelenmesi, alternatif tedaviler, öğretmenler ve ebeveynler için tavsiyeler, okulda evde dışarda yapılabilecek aktiviteler gibi bilgiler ya hiç yok ya da üzerinden çok kısa geçilmiş.Ve bence fazlasıyla eksik kalmış.
Güçlüğü yaşayan kişiler ile ilgili örnek olaylara yer verilse,onun üzerinden gelişime katkı adına yöntemler anlatılsa çok daha yararlı olurdu diye düşünüyorum.
Bana pek bir şey katmadı ne yazık ki..
"Sıfır atık, sadece çöpe daha az şey atmak ya da daha fazla atığı geri dönüşüm kutularına atmak değildir.Sıfır atık atığın evimize okullarımıza girmesine engel olmaktır."
Yeni bir bilgi edinmekle, eski, eksik bilgiyi düzenlemek aynı değildir.Yetişkinlere "hedef sıfır atık olmalı", dediğinizde önünüze bir ton bahane sürebilir, sonuç olarak onun fikrini değiştirmek oldukça güçtür.Ama çocuklar yeni fikirlere ogrenmeye açıktır dolayısıyla yetişkinlerden daha disiplinlidir..
Çocuklarla ilgili okuduğum kitaplar özellikle bir şeyden bahsederler: çocuklar öğrenme sürecinde doğru rehberlik ediliyorsa yaptıkları her işi büyük bir ciddiyetle yapar.
Bu kitap sıfır atık hakkında çocuklar için güzel bir başlangıç kitabı bence..Biraz oyun biraz sorumluluk ile "Dünyaya yük olamamak bizim elimizde"...
Aşkı kitaplarda okumak çok güzel..
Okul okurken, kitap okumayı sevmeme rağmen, okuması zorunlu kılınan kitaplardan kaçtım.Okumak istediğim kitabı ben seçmeliyim çünkü..biri mecbur etmemeli.Hayatta zevk aldığım tek şeyi elimden almasınlar diye ezber yapıp geçtim:)..
Yıllar sonra klasiklere, ilklere merakım artınca 'kendi isteğimle' alıp okudum.
Sevdiğim Türk edebiyatı ilklerinden biri oldu diyebilirim.Tam bir Yeşilçam havası vardı..eski filmleri sevdiğimden çok hoşuma gitti bu yönü..Sade akıcı bir dille yazılmış olması da güzelliğine güzellik katmış.Kolaylıkla kitabın içine girip; karakterlerle gülüp, onlarla hüzünlenebildim şahsen.
Sonu...neden mutlu son bekledim bilmiyorum aslında.Sonu 'efsane', 'dev', 'büyük' aşkların sonu gibiydi.
Hüzünlü biten, akılda anı gibi kalan bir roman..
Hiçbir sebep canice öldürmeyi,toplu katliamı haklı çıkaramaz!..
Elie Weisel'ın 15 yaşında, henüz bir çocukken şahit olduğu toplu katliamı,yaşadığı atlatılmaz travmayı anlattığı otobiyografik kitap.
Kalbi taş olmayan her insanı derinden etkileyeceğine inandığım bir kitap..
Okunup çıkardığı dersi hayatında uygulaması gerektiğini düşündüğüm bir kitap..
Dünya üzerinde hâlâ benzer şeylerin yaşandığını düşündükçe her gördüğünün eline tutuşturup "oku, empati kur ki bitsin şu korkunç düzen, kibir" deme ihtiyacı hissettiren kitap.
Reklam