okuduğum süreç boyunca hep sanki kirke benim kızımmış gibiydi. sanki onu ben büyütmüşüm gibi hissettim. babasının dizlerinin dibinden ayrılmayan kızın en sonunda herkesi şaşırtacak şeyler yapması, güçlü bir cadı ve hatta daha fazlası olması bana gurur verdi. onunla hep gurur duydum. genel olarak yazarın yazımı zaten çok güzel ve olayları çok güzel kurgulamış. akhilleus'un şarkısı'na yapılan atıflarla bana çok derinden dokundu. mitolojiye ilgisi olmayanların bile beğenerek okuyacağını düşünüyorum