Ama bir beklediğiniz varsa genellikle gelmez . Beklemek çünkü, bir olmazı oldurmayı umanların safdilliğidir. Gelecekler zaten kalbinizi yormadan gelir . Bekletmek , gelmeyeceklerin işidir . Bu yüzden en çok gelmeyecek olanlar beklenir .
Oysa analı babalı da olsa , bütün çocuklar kader mahkumu gibi büyüyor , yetim ölüyordu . Yetimlik ebeveynden değil , insanın ruhunun üflendiği yerden geliyordu . Hepimiz yetimdik . Yoksa yalnızlık , nükleer bombalardan bile daha büyük dert olur muydu başımıza ? Bu merkez mesela kurulur muydu ? Günahlarımız da sevaplarımız da , her şey ya yalnızlıktan ta yalnızlık korkusundandı bana kalırsa . Dünya koca bir yetimhaneydi. Başka türlü , adına zaman dedikleri delik böyle çimdikler miydi ruhumuzu , bu kadar yalnız olunur muydu ?