Bence kelimelerle ancak aptallar bu şekilde oynarlar. Akıllarında gerçek bilgiler olan tüm insanlar gün gelecek susacak ve konuşanlar bir tek akılları boş olan papağanlar olacak.
Kim sofradan kalktığında, sofraya otururken sahip olduğu iştaha sahiptir? Atlardan hangisi sıkıcı adımları bir daha ve bir daha yeniden aynı heyecanla atmak ister? Sahip olunan hiçbir şey ona sahip olmadan önce duyulan istek kadar büyük bir tutkuyla sevilmez