insan nasil da küçülüyor, alçalıyor ve adilesiyor! Bu denli degismek mümkün mü? Bütün bunlar gercek mi? Gerçek cünkü insan her seyi yapabilir. Bugünün coskun delikanlısina, yaşlılık resmini gösterseniz korkudan ne yapacagini bilemez. O güzel gençlik yillarindan gikip olgunlugun o sert ye kati dönemlerine geçerken bütün insancil egilimlerinizi ,yaniniza alin, onlari bir yerlerde bırakmayın, sonrasinda bir daha bulamazsiniz! Ileride bekleyen korkunç yaşlılık, size hiçbir seyi geri vermez! Mezar bile ondan daha merhametlidir, hiç degilse mezar tasinda, 'Burada bir insan gömülü!' yazar, oysa yaşlılığın insanliktan çikmis o soguk ve duygusuz çizgilerinde okunacak bir sey bulamazsin.
Bu dünyada başlı basina bir varlık olarak degil de baska bir varlgin üzerinde bir benek, bir leke gibi ömürlerini sürdüren kisiler vardır. Hep aynı yerde oturur, baslarinı hep ayni sekilde tutarlar; bir mobilya gibi görmeye hazirsinizdir, o dudaklarindan simdiye dek tek bir sözcük bile çikmadigini düsünürsünüz.
Ortada hicbir neden yokken yakinina çamur atmayı seven insanlar vardir. Örnegin iyi bir unvana sahip, gögsünde yildiz" tasiyan, dis görünügü düzgün biri elinizi sikar, sizinle oldukça önemli, üzerinde epeyce düsünülecek seylerden konusur sonra bakarsinz ki ayni kisi başkalarının yanında size çamur atmaya baslamistir. Hem de öyle kötüler ki bunu degil gogsunde yildiz olan ve sizi dügüncelere sevk eden konulardan bahseden kisiye, özel kalem katibine bile yakistiramazsiniz, size yalnizca omzunuzu silkip sasmak kalir.
Eğer insan iyiyse memnuniyetle konusurum, iyi insanla her zaman dost olunur, hem de ne dost; iyi insansa çay icer ya da bir seyler atistrirsin, üstelik memnuniyetle. İyi birisine herkes saygi duyar.