-Neden kör olduk?
- Bilmiyorum, bunun nedeni belki bir gün keşfedilir, Ne düşündüğümü söylememi ister misin?
-Söyle.
-Sonradan kör olmadığımızı düşünüyorum, biz zaten kördük.
-Gören körler mi?
-Gördüğü halde görmeyen körler.
Herkesin kör olması kaçınılmaz bir yazgıydı, buna karşı kimsenin elinden bir şey gelmezdi, böyle felaketlerden kimse yakasını kurtaramazdı, ama yalnızca bu nedenle kutsal resimlerin gözlerine bant çekmek onlara hiç bağışlanmayacak bir davranış gibi geliyordu, daha da kötüsü bunu bir rahibin yapma olasılığının bulunmasıydı.
En kötüsü körlüğün zihinde yaşanması. Mesela birini incittiginizi fark etmiyorsunuz. O sizden gelen körlüğün yarattığı karanlıkta acı çekerken siz kendi körlüğünüzde mutlu mesut yaşıyorsunuz.